• Debby van der Zalm

Waarom ik wilde stoppen als zelfstandig tekstschrijver

Bijgewerkt: 22 mei 2020


Omdat ik denk dat de wereld zit te wachten op eerlijke verhalen over het ondernemerschap vertel ik je in dit blog over de angst die mij de afgelopen weken in zijn greep had. Ik zag het namelijk echt niet meer zitten, werken als zelfstandig tekstschrijver. Ik vertel je over de worsteling die ik de afgelopen weken met mezelf doormaakte, over de oorzaak van de angst en hoe het me is gelukt het tij weer te keren.


Als half maart de intelligente lockdown wordt ingevoerd, heb ik al snel het gevoel dat dit voor mij precies op het juiste moment komt. Gek genoeg. Want ik ben net gestart als zelfstandig ondernemer, niet ideaal dus eigenlijk, zo’n lockdown. Maar sinds ik begin dit jaar mijn bedrijf inschreef bij de Kamer van Koophandel was ik alleen maar aan het knallen. Schrijven, netwerken, website bouwen, content op social media posten. Geconditioneerd als ik ben na 15 jaar loondienst vond ik dat ik elk uur dat mijn kinderen op school waren, moest werken. Ik ging dus maar door en door. En ineens was daar die ruimte om te vertragen, heerlijk!


Niets moet, alles mag Na een chaotische eerste week hebben we thuis een lekker ritme te pakken. Ik sta elke ochtend om zes uur op. Mijn man en kinderen nog in dromenland, een gestolen uurtje. Na het ontbijt maak ik een korte ochtendwandeling. De zon die opkomt, de vogels fluiten. Ik kruip vervolgens helemaal zen achter mijn laptop om te werken. Tot 11 uur, want dan gaat mijn man naar zijn werk en breng ik de rest van de dag door met mijn kinderen. Niets moet, alles mag. We doen leuke dingen, ik lees veel, leef met de dag en voel me ontspannen.


Ga nou maar gewoon een baan zoeken Debby! Maar dan. Na enkele weken lockdown word ik toch wel een beetje onrustig van al die berichten over de wereldwijde economische crisis. Gedachten, eerst op de achtergrond, maar elke dag sterker: nu al zenuwachtig Debby, je bent niet in de wieg gelegd voor het ondernemen! Denk je nou echt dat je als tekstschrijver je brood kan verdienen in deze tijd? Ga nou maar gewoon weer een baan zoeken, deze onzekerheid is niets voor jou. De positieve flow waar ik de afgelopen maanden inzat slaat langzaam maar zeker om in een verlammende angst. En het blijft ook nog eens oorverdovend stil op het front van nieuwe opdrachten. Ik overweeg serieus te stoppen met mijn net opgerichte tekstbureau en een baan te gaan zoeken, voor het te laat is..


Opladen in de natuur Hoe fijn het de eerste weken ook was om veel tijd door te brengen met mijn kinderen, het zorgde er ook voor dat ik nauwelijks tijd voor mezelf had. Sporten deed ik bijvoorbeeld niet meer. De sportschool ging dicht en het volgen van online yogalessen is toch niet helemaal mijn ding. Ik kon natuurlijk gaan hardlopen, zelf oefeningen doen, wandelingen gaan maken of fotograferen. Maar het lukte me niet om hier tijd voor vrij te maken. En ach, een paar weken geen Debby-tijd, hoe erg kan het zijn? Nou, voor mij blijkt dat dus echt niet te werken… Ik ben en blijf een gevoelig beestje. Het is bijna een eerste levensbehoefte: tijd alleen doorbrengen om op te laden, in de natuur.


Verslaafd aan….mijn telefoon Ik durf het niet te tellen, maar ik denk dat ik mijn telefoon zeker twintig keer per uur (per uur ja..!) pak om te… ja wat eigenlijk? Meestal weet ik niet eens waarom ik het doe en denk ik er niet eens bij na. Heel vrolijk maakt het me niet. Want ik lees vaker dan me lief is het laatste coronanieuws en over de desastreuze gevolgen die het heeft op de wereldeconomie. Of ik open LinkedIn, vervolgens Instagram en gewoon omdat het kan ook nog even Facebook. Waar ik verhalen lees over ogenschijnlijk veel gelukkigere en succesvollere mensen dan ik. Doodvermoeiend. Maar erger nog: funest voor mijn eigenwaarde, zelfvertrouwen en geloof in de toekomst. Want ja, wie ben ik nu eigenlijk om zonder een vooropleiding over communicatie en schrijven een tekstbureau te beginnen?


Persoonlijke lockdown De angst gedijt goed op dat soort gedachten. Ik was boos op mezelf, want hoe kon ik nou zo stom zijn mijn baan op te zeggen, terwijl ik eigenlijk best veel waarde hecht aan zekerheid? Ik was gefrustreerd, doordat ik door de coronacrisis minder tijd voor mezelf en mijn bedrijf had. En ik was bang voor wat de toekomst zou brengen. Hoe vaak mijn lief ook zei dat ik tot nu toe zo onwijs goed bezig was, ik voelde het allemaal niet meer. Ik sloot me af en ging zélf in lockdown.


Zo keerde ik het tij Dit verhaal heeft gelukkig een goed einde, want inmiddels gaat het goed met me en zie ik mijn doel weer duidelijk voor me: persoonlijke en financiële vrijheid door het opzetten van mijn eigen tekstbureau. Ik voel weer dat tekstschrijven is wat ik wil, wat ik kan en waar ik blij van word. En ik ben een wijze levensles rijker: vraag hulp en luister naar de mensen om je heen. Want het tij begon pas te keren op het moment dat ik me weer openstelde voor advies van anderen. Ik praatte met mijn lief en besefte dat hij gelijk had: ik was goed bezig! En ik had toch niet voor niets die keuze gemaakt om als zelfstandig tekstschrijver te starten! Ook vertelde ik voorzichtig tegen andere ondernemers uit het BNI-netwerk waar ik lid van ben, over mijn angst en onzekerheid. Deze gesprekken waren heel waardevol. Ik voelde me gesteund en realiseerde me dat ik niet de enige ondernemer was met twijfels.


‘Het’ stroomt weer in mijn lijf Ik bedacht me intussen dat ik nog een mooie kaart had liggen met een tekst, waar ik op moeilijke momenten in mijn leven troost uit haalde:


Accepteer hoe het is. Laat los hoe het was. En blijf geloof hebben in wat zal komen.”


Het eerste wat ik deed was deze kaart op mijn schrijfplek zetten. En deze staat er nog steeds. Want ik besefte dat ik moeite had het verleden los te laten, niet meer leefde in het hier en nu en daardoor het vertrouwen in mezelf en de toekomst kwijt was.


Vervolgens heb ik de nu.nl-app van mijn telefoon verwijderd en vermijd ik het nieuws. Ik heb de social media-apps van mijn startscherm gehaald. En ik probeer mijn telefoon op drie vaste momenten per dag te bekijken. In plaats van me te richten op de grote, boze buitenwereld, richt ik me nu meer op mezelf. Op mijn missie die ik te vervullen heb: de wereld mooier maken met woorden.


Daarnaast ben ik me meer bewust van het feit dat ik – door de jarenlange conditionering van het werken in loondienst – meer rust kan en mag inbouwen voor mezelf. Iedere dag knallen hoeft echt niet! En er is helemaal niet mis met werken buiten kantoortijden. In plaats daarvan ga ik vaker alleen de natuur in. Zorg ik beter voor mezelf door meer te bewegen en minder suiker te eten. Met resultaat, want ‘het’ stroomt weer in mijn lijf!


En wat er vorige week ineens gebeurde? Ik kreeg een paar onwijs leuke opdrachten binnen! Voor mij het bewijs dat als je je energie op de juiste dingen richt en gelooft in jezelf en jouw pad, the magic happens!

Hoe heb jij als ondernemer de afgelopen weken en maanden ervaren? Ik ben erg benieuwd en zou het leuk vinden als je het deelt onderaan dit blog.




1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven